ഇന്ന്, 2026 ജൂലൈ 4, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ “സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ 250-ാം വാർഷിക” ആഘോഷമാണ്. 1776 ജൂലൈയിലെ പ്രഖ്യാപനം, അതിന്റെ “ദൈവദത്തമായ വിധി”, അതായത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും പരമാധികാരവും സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, മറ്റുള്ളവയ്ക്കൊപ്പം, “എല്ലാ മനുഷ്യരും തുല്യരായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ജീവിക്കാനും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും, സന്തോഷം തേടുന്നതിനും അവർക്ക് പരമാധികാരമുണ്ട്” എന്നുമുള്ള അമേരിക്കയുടെ വാഗ്ദാനവും നൽകിയിരുന്നു. ഭൂമുഖത്തെ സുകൃതം, സമാധാനം, സമൃദ്ധി, മഹത്വം എന്നിവയ്ക്കായുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായി അമേരിക്കയെ മാറ്റുമെന്നും അത് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു. ജൂലൈ 4 ലെ തന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനത്തിൽ, “നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ മഹത്തായ പൈതൃകവും ചരിത്രവും നേട്ടങ്ങളും ആദരിക്കുന്നതിനായി ആവശ്യമായ എല്ലാ ചടങ്ങുകളോടെയും ഈ ദിനം അഭിമാനപൂർവ്വം ആചരിക്കാൻ” ട്രംപ് എല്ലാ അമേരിക്കക്കാരോടും അഭ്യർത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എങ്കിലും, ലോകജനതയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ അവകാശവാദങ്ങളും പ്രതിജ്ഞകളും വെറും പൊള്ളയായ വാക്കുകൾ മാത്രമാണ്, മാത്രമല്ല അവ വ്യക്തമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് വിരുദ്ധവുമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, 13 കോളനികൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കാലം തൊട്ട്, ലോകത്തെ പരമോന്നത ശക്തിയായുള്ള അമേരിക്കയുടെ ആരോഹണത്തിന്റെ മുഴുവൻ പാതയും, കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിലും യുദ്ധാനന്തര നവകൊളോണിയലിസത്തിന് കീഴിലും, കൊള്ളയും ചൂഷണവും ഭീകരതയും വംശഹത്യയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും പരമാധികാരത്തിന്റെയും മറവിൽ, അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടം അതിന്റെ തുടക്കം മുതൽക്കേ തദ്ദേശീയരായ അമേരിക്കക്കാരുടെ മേൽ നിരന്തരമായ കൂട്ടക്കുരുതികൾ നടത്തിയ ഒരു കൊലപാതകിയായിരുന്നു. ഒരു സമാധാനവാദിയായും “വിമോചകനായും” ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന എബ്രഹാം ലിങ്കൺ പോലും അമേരിക്കയിലെ നിസ്സഹായരായ തദ്ദേശീയരുടെ ഉന്മൂലനത്തിൽ ആഴത്തിൽ പങ്കാളിയായിരുന്നു.
ആഫ്രിക്കൻ ജനതയുടെ അടിമത്തം വാണിജ്യവൽക്കരിക്കുന്നതിൽ അമേരിക്ക മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു. ഫിലിപ്പീൻസ് മുതൽ പ്യൂർട്ടോ റിക്കോ വരെയുള്ള മുഴുവൻ പസഫിക് ദ്വീപുകളിലെയും നിവാസികൾക്ക് നേരെ അത് ഭയാനകമായ വംശഹത്യകൾ നടത്തി. 19-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ മുതലാളിത്തം സാമ്രാജ്യത്വമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട 20-ാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ, “കോളനികളില്ലാത്ത” ലോകത്തിലെ മുൻനിര സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തിയെന്ന നിലയിൽ അമേരിക്ക ലാറ്റിനമേരിക്കയെ അതിന്റെ പിൻമുറ്റമാക്കി മാറ്റുകയും അതിനെ സാമ്പത്തികമായി ശ്വാസംമുട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹിരോഷിമയിലും നാഗസാക്കിയിലും അണുബോംബുകൾ വർഷിച്ചതിൽ തുടങ്ങി, യുദ്ധാനന്തര നവകൊളോണിയലിസത്തിന്റെ പരമോന്നത വിധികർത്താവായി മാറിയ അമേരിക്ക, ലോകമെമ്പാടും നടത്തിയ ഭീകരതകൾക്കും രക്തരൂക്ഷിതമായ അട്ടിമറികൾക്കും ‘ഭരണമാറ്റങ്ങൾക്കും’ അതിരുകളില്ല. വിയറ്റ്നാം, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, ഇറാഖ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങളോട് അമേരിക്ക ചെയ്ത ക്രൂരതകൾ ഇതിനകം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. നവകൊളോണിയൽ-നവലിബറൽ കാലഘട്ടത്തിൽ, യുഎൻ സംവിധാനത്തെയും മറ്റ് എല്ലാ യുദ്ധാനന്തര ആഗോള രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സൈനിക ക്രമീകരണങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട്, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ലംഘിച്ച് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെയാണ് ആഗോളതലത്തിൽ അമേരിക്ക കൊന്നൊടുക്കിയത്.
അടുത്തിടെയായി, സയണിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തെ തങ്ങളുടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് “സൈനിക ഔട്ട്പോസ്റ്റ്” ആയി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട്, ഫലസ്തീനികൾക്കും ഇറാനിലെ ജനങ്ങൾക്കും നേരെ നടക്കുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെയും വംശഹത്യകളുടെയും രക്ഷാധികാരിയും കൂട്ടുപ്രതിയുമായി അമേരിക്ക മാറിയിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, അമേരിക്ക-സയണിസ്റ്റ് ദുഷ്ടാച്ചുതണ്ട് എല്ലാ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾക്കും ചട്ടങ്ങൾക്കും അതീതമായി തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.
വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ, അമേരിക്ക അഴിച്ചുവിട്ട ഭീകരതകൾ, വംശഹത്യകൾ, മനുഷ്യരാശിക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, കൂട്ടക്കുരുതികൾ എന്നിവയെ മറികടക്കാൻ ഭൂമിയിലെ ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ഇനി കഴിയുകയുമില്ല. അങ്ങനെയരിക്കെ, അമേരിക്കൻ ഭരണവർഗം തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ 250-ാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കുകയും തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ “ദൈവദത്തമായ വിധിയുടെ” പിന്നിലെ ഉയർന്ന ആദർശങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അമേരിക്കയുടെ ഈ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ച് വസ്തുനിഷ്ഠമായ ഒരു വിലയിരുത്തൽ നടത്തേണ്ടത് ലോകജനതയുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ലോകത്തെ അധ്വാനിക്കുന്നവരും അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നവരുമായ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ കടമയാണ്.
തീർച്ചയായും, “അനിത്യതയുടെ നിയമത്തിന്” അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വവും ഒരു അപവാദമല്ല. നവ ഫാസിസ്റ്റായ ട്രംപിന്റെ മാഗ (MAGA) യ്ക്കും “അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്” നയത്തിനും കീഴിൽ അമേരിക്ക കൂടുതൽ ആക്രമണോത്സുകമാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അമേരിക്കൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ ഒരു നൂറ്റാണ്ട് കാലത്തെ ഏകധ്രുവ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് ബഹുധ്രുവ ആഗോള ക്രമത്തിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റത്തിന് ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയാണ്. മാത്രമല്ല, ആംഗ്ലോ-സാക്സൺ സാമ്രാജ്യത്വ സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ തനതായ സവിശേഷതകളുള്ള ചൈനീസ് സാമ്രാജ്യത്വം ഇതിനകം തന്നെ സാമ്പത്തിക രംഗത്ത് അമേരിക്കയെ മറികടക്കുകയും മറ്റ് മേഖലകളിലും അതിനെ ഫലപ്രദമായി വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ അർത്ഥത്തിൽ, ട്രംപിസം, അതിന്റേതായ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലെ അനന്തരഫലമായ മാറ്റങ്ങളും, ഇന്ന് പാശ്ചാത്യ സാമ്രാജ്യത്വ ക്യാമ്പിലെ ഐക്യമില്ലായ്മയും കാരണം അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ കുഴിതോണ്ടുകയാണ്. ഫാസിസത്തിനും എല്ലാത്തരം സാമ്രാജ്യത്വങ്ങൾക്കുമെതിരെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ബദലിനായി പോരാടാനും, ഒത്തുചേർന്ന് ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കാനും ലോകത്തെ അധ്വാനിക്കുന്നവരും അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നവരുമായ ജനങ്ങൾക്കും എല്ലാ പുരോഗമന-ജനാധിപത്യ ശക്തികൾക്കും സമയമായിരിക്കുന്നു.
