യുഎസ് അധിനിവേശത്തെ അപലപിക്കുന്നതിലെ ഇന്ത്യയുടെ വിമുഖത വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്!
പി. ജെ. ജെയിംസ്
മോദി സർക്കാർ ഇന്ത്യയെ ‘ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മാതാവ്’ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ‘അന്താരാഷ്ട്ര ജനാധിപത്യ’ത്തിന് മേലുള്ള ട്രംപിന്റെ നഗ്നമായ ലംഘനത്തെ അപലപിക്കുന്നതിൽ ഇന്ത്യ കാണിക്കുന്ന വിമുഖത പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇന്ത്യയൊഴികെ ബ്രിക്സിന്റെ (BRICS) മറ്റ് നാല് സ്ഥാപക രാജ്യങ്ങളും വെനിസ്വേലയ്ക്കെതിരായ ട്രംപിന്റെ നിയമവിരുദ്ധവും “അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമായ” സൈനിക ആക്രമണത്തെയും പ്രസിഡന്റ് മഡുറോയെയും ഭാര്യയെയും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയതിനെയും അസന്ദിഗ്ധമായും ദൃഢമായും അപലപിച്ച് പ്രസ്താവനകൾ ഇറക്കിക്കഴിഞ്ഞു. മറുവശത്ത്, ഒരു ദിവസത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെല്ലാം ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് യുഎസ് നടത്തിയ ഈ കടന്നുകയറ്റത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പരാമർശവും നടത്താതെ, വെനിസ്വേലയിലെ സാഹചര്യത്തിൽ വെറും “ഗൗരവമായ ആശങ്ക” മാത്രം രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ പ്രസ്താവനയിറക്കിയത്.
മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രാദേശിക അഖണ്ഡതയ്ക്കോ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനോ എതിരെ ബലപ്രയോഗം നടത്തുന്നതിൽ നിന്നോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നിന്നോ എല്ലാ യുഎൻ അംഗങ്ങളും വിട്ടുനിൽക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നതും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലുമായ യുഎൻ ചാർട്ടറിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 2(4)-ന്റെ നഗ്നമായ ലംഘനമാണ് വെനിസ്വേലയ്ക്കെതിരായ ട്രംപിന്റെ നീക്കം. കോളനി യുദ്ധങ്ങളുടെ ഭീകരത ഒഴിവാക്കാനും തർക്കങ്ങൾ സമാധാനപരമായി പരിഹരിക്കാനും ലോകസമാധാനവും പരമാധികാരവും നിലനിർത്താനുമാണ് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഈ തത്വം അംഗീകരിച്ചത്. “ഓപ്പറേഷൻ അബ്സൊല്യൂട്ട് റിസോൾവ്” (Operation Absolute Resolve) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ സൈനിക നീക്കത്തിലൂടെ വെനിസ്വേലയെ ഏകപക്ഷീയമായി ആക്രമിക്കുകയും അവിടുത്തെ പ്രസിഡന്റിനെ തടവിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, കൊളോണിയൽ കാലത്തെ മൺറോ സിദ്ധാന്തം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലാകെ തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനാണ് ട്രംപിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യുഎസ് സാമ്രാജ്യത്വം ശ്രമിക്കുന്നത്.
ഭൂതകാലത്ത്, ഉദാഹരണത്തിന് 1989-ൽ യുഎസ് സാമ്രാജ്യത്വം പനാമയിൽ നടത്തിയ “ഓപ്പറേഷൻ ജസ്റ്റ് കോസ്” (Operation Just Cause) എന്ന അധിനിവേശ സമയത്ത്, ഇന്ത്യയുടെ ചേരിചേരാ നയത്തിന് അനുസൃതമായി അന്നത്തെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി ഐ.കെ. ഗുജ്റാളിനൊപ്പം ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റും ആ ആക്രമണത്തെ അപലപിച്ചിരുന്നു. ശീതയുദ്ധകാലത്ത് സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇന്ത്യ ഈ നിലപാട് സ്ഥിരമായി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. 1954-ൽ ഗ്വാട്ടിമാലയിലും 1983-ൽ ഗ്രനേഡയിലും നടന്ന യുഎസ് ഇടപെടലുകളെ ഇന്ത്യ ഇതേ രീതിയിൽ എതിർത്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് ആഗോള നവ-ഫാസിസത്തിന്റെ കടന്നുവരവോടെ ഇന്ത്യയുടെ ആ പുരോഗമനപരമായ പാരമ്പര്യങ്ങളെല്ലാം തകിടം മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വെനിസ്വേലയിലെ യുഎസ് അധിനിവേശത്തോടുള്ള മോദി സർക്കാരിന്റെ ഈ സമീപനം ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. പലസ്തീനിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സയണിസ്റ്റ് വംശഹത്യയോടുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ഇസ്ലാമോഫോബിക് സമീപനത്തിലും ഇത് ആവർത്തിച്ച് പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. ലോകത്തിലെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനതകളും രാജ്യങ്ങളും ഏകകണ്ഠമായി വെനിസ്വേലയ്ക്കെതിരായ യുഎസ് സാമ്രാജ്യത്വ-ഫാസിസ്റ്റ് ആക്രമണത്തെ അപലപിക്കുമ്പോൾ, നവ-ഫാസിസ്റ്റ് ട്രംപിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്നത് ലോകരാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്ത്യ ഒറ്റപ്പെടാൻ മാത്രമേ കാരണമാകൂ.
